Beschrijving
Cirsium oleraceum
Moesdistel is een grote inheemse vaste plant die 60-150 cm hoog kan worden met grote lichtgele bloemhoofdjes. Het is een distelsoort met met zachte stekels.
Zowel de Nederlandse naam als de Duitse naam Kohldistel geven aan dat moesdistel in het verleden in tijden van honger als voedsel is gebruikt. In Oost-Europa en Siberië, af en toe ook nog in Midden Europa, wordt ze als groente gebruikt en in Japan voor dit doel gekweekt.
De bladeren en de wortelstok kan gekookt gegeten worden. De wortelstok is rijk aan inuline. De jonge bladeren zijn geschikt om rauw te eten. De gedroogde wortelstok kun je tot meel malen voor het indikken van gerechten. Zoals artisjokken kunnen ook de gekookte bloembodems gegeten worden.
De moesdistel houdt van vochtige standplaatsen als vlakke heidevelden, natte weilanden, vochtige bergbossen en beekoevers. Ze kan massaal voorkomen op overbemestte bodems en is een indicator voor stikstofrijke grond. In de Alpen komt ze tot op 2000 m hoogte voor, in Midden-Europa kan ze plaatselijk talrijk zijn.
Zoals alle distelsoorten is moesdistel een belangrijke bijenplant voor pollen en nektar en wordt bestoven door verschillende soorten bijen en hommels en het is een waardplant voor vlinders en schimmelsoorten. De zaden worden verspreid door vinken, mezen, kneu’s en kruisbekken.
In Nederland stond moesdistel op de rode lijst van 1996 in categorie: zeldzaam maar stabiel. In de rode lijst van 2003 komt ze niet meer voor. In Vlaanderen is haar status: niet bedreigd.
Moesdistel is een vaste plant, zaai het in het voorjaar. De uitbundige bloei is van juni tot oktober.
